İnsan, yolun başında kelimelere sığınır. Anlatmak, anlaşılmak, keşfetmek için kelimelerden köprüler kurar. Kelimeler, ruhlar arasındaki mesafeyi kapatan nazlı elçilerdir. Ama her elçi gibi, onların da görevi bir gün biter. Çünkü kelimeler, ne kadar zengin olurlarsa olsunlar, birer kalıptır. Aşkı, sevgiyi, birliği anlatmaya çalışır ama asla o hâlin kendisi OLAMAZLAR.